Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

De moord op Kitty Genovese

Hoe onverschillig mensen kunnen zijn

  1. sonja
    Op 13 maart 1964 reed Kitty Genovese van haar werk als dienster terug naar Queens, waar haar appartement gelegen was. Eens aangekomen wilde ze haar auto nog afsluiten, als ze ineens een man op haar ziag afkomen. Voor alle zekerheid probeerde ze naar de deur van haar appartement te lopen, maar werd door de man ingehaald. Het is ook mogelijk dat ze naar een nabijgelegen café wou rennen, doch is men ervan overtuigd dat Kitty Genovese, het gevaar op haar zag aankomen. De toen nog onbekende man stak zonder reden met een mes in haar nek. De achteraf geïdentificeerde dader was Winston Mosley, welke in het verleden al andere vrouwen aangerand, en zelfs vermoord had. Tijdens de messteken schreeuwde ze:,, Oh mijn God,hij heeft me gestoken!" waarop een overbuurman zijn licht aanstak en kwam kijken. Robert Mozer was zijn naam en hij schreeuwde naar Mosley dat hij de vrouw moest gerust laten. Enkele andere lichten gingen aan. In reactie op het geschreeuw van de buurman rende Mosley weg, waardoor Kitty Genovese tot aan de deur van haar appartement kon raken. Doch was ze door de 2 messteken in de nek ernstig verwond. Mosley zijn wagen was tevens voor heel de buurt herkenbaar, waardoor hij op dat moment geen andere keuze had dan te vluchten. Hij reed met zijn auto weg, om hem wat verderop te kunnen parkeren. Ondertussen gingen de lichten van de buren alweer uit. Ze waren namelijk gewend dat er dikwijls nachtlawaai was.

    De terugkomst van Mosley:

    Hoewel de meeste daders na dergelijke feiten onmiddellijk de benen zouden nemen kwam Winston Mosley terug. Hij vermomde zich met een hoed zoekend, naar waar hij zijn slachtoffer, had achtergelaten. Uiteindelijk vond hij zijn slachtoffer aan de inkom van haar appartementsgebouw waar ze strompelend was neergedaald. Daar de ingang gesloten was had Kitty Genovese geen mogelijkheid om het gebouw te betreden. Omdat de omstaanders dachten dat het om een liefdesdispuut ging, was er tot dan toe, niemand die de politie had verwittigd. Mosley stak haar vervolgens nog meerdere keren, waarna ze uiteindelijk overleed. De politie had achteraf vastgesteld dat er zelfs messteken in de handen waren, wat er op kon wijzen, dat het slachtoffer ondanks haar uitzichtloze toestand; zich toch nog heeft proberen te verweren.

    Wat maakt deze zaak nu zo speciaal?

    Buiten het feit dat de dader zelfs na deze laffe daad bleef terugkomen hebben de omstaanders weinig tot niets gedaan. Nochtans bleek uit latere rapporten dat er genoeg getuigen waren die deze gruwelijke daad hadden kunnen voorkomen. Er was enkel het geroep van de man uit het raam, en een andere getuige dacht gezien te hebben, dat er een vrouw geslagen werd. In ieder geval waren er verschillende personen gewekt die allemaal dachten dat een ander wel de politie zou bellen. Er was zelfs een liftjongen in het gebouw, waarvan de politie vermoedde dat hij het hele tafereel had meegemaakt, maar toch niets ondernomen had. Een andere getuige sloot simpelweg zijn deur om naar zijn vriendin te bellen. Die raadde hem af om de politie te bellen, omdat je jezelf in die tijd nog moest identificeren, en belde dan maar naar een andere bewoonster van het appartementsgebouw, die uiteindelijk de autoriteiten had verwittigd.

    Tegen dat de politiediensten ter plaatse kwamen was het natuurlijk veel te laat. Zoveel mensen hadden de kans om iets te doen, doch heeft niemand echt de moed gehad om tussenbeide te komen, of zelfs maar de politie te verwittigen. Er zouden in totaal 38 getuigen zijn geweest die de mogelijkheid hadden, om het te voorkomen en niemand heeft iets gedaan! Wat maakt dit van onze maatschappij? Dat we ons beschaafd durven noemen, doch een vrouw in nood op straat laten creperen. In dit verhaal stond de onverschilligheid ten op zichte van onze medemens helemaal ten top. Onder de ogen van zovele mensen werd deze jonge vrouw vermoord. Zonder reden, zonder motief... In het hoofd van een seriemoordenaar gaat het om de kick, het plezier dat ze eraan kunnen beleven, zodat ze zich voor even God kunnen voelen.

    Het gevoel om meer als iemand anders te kunnen zijn leeft dan ook bij dergelijke psychopaten. Elk mens met een beetje gezond verstand, zou dan ook geen begrip, voor de daden van Winston Mosley mogen hebben. Doch hebben psychologen zijn acties proberen te begrijpen, maar uiteindelijk is het een groot mysterie gebleven. Waar de ene het op invloed van de televisie had gestoken zou de andere het aan het morele verval van onze maatschappij wijden. Wanneer Winston Mosley een week later gearresteerd werd op verdenking van moord en tientallen andere verkrachtingsdossiers zei hij simpelweg:,, Ik koos vrouwen omdat ze makkelijker waren en niet terugvechten." Hij werd ter dood veroordeeld maar kwam er met levenslang vanaf. In 1968 ontsnapte hij, waarbij hij 5 gijzelaars nam, en een vrouw heeft verkracht. In 2008 had hij nog een paroolzitting om vervroegd vrij te komen maar deze werd onmiddellijk geweigerd, omdat hij zelfs op een leeftijd van 72 nog een gevaar voor de maatschappij bleek te zijn.