Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

De VDAB dienstverlening presteert ondermaats

Probeer zelf een job te zoeken

  1. sonja
    VDAB dienstverlening, kan u er zich iets bij voorstellen? In tijden van economische crisis heerst er een grote werkonzekerheid. Werkgevers moeten hun balansen presentabel houden waardoor elke gemaakte job kan verdwijnen. Als het op geld aankomt kijkt men alleen naar de gemaakte kosten per maand en zal jouw inzet als bijzaak beschouwd worden. Of je nu 1 maand of 20 jaar voor een werkgever werkt maakt geen verschil, als je teveel kost zal die jou zonder probleem de laan uitsturen. In de zakenwereld telt men alleen hoeveel winst er kan gemaakt worden. Alle vaste kosten die deze winst kunnen aantasten zullen dan ook zo vlug mogelijk verwijderd moeten worden. De dag van vandaag[​IMG] stelt men sneller een C4 op, dan dat men eerst een grondige evaluatie zou maken. Maak je dus geen illusies als het op je baan aankomt, de zekerheid van vroeger jaren is al lang weg en het lijkt er ook niet naar uit dat die snel zal terugkomen. Wie zijn baan verliest heeft geen inkomen meer, daarom is het belangrijk dat de betrokkene zich zo snel mogelijk bij de vdab en vakbond gaat inschrijven. Waar de vakbond het werkloosheidsdossier zal behandelen is het de taak van de vdab om de werkloze zo snel mogelijk aan een job te helpen. Spijtig genoeg presteert deze door belastinggeld gefinancierde dienst ondermaats en hier is waarom:

    De eerste oproeping van de vdab duurt veel te lang:
    Wie zich vandaag bij de vdab gaat inschrijven kan er praktisch van op aan dat deze de eerste maanden gerust gelaten zal worden. Vaak duurt het 3 tot 6 maand voor men de werkloze de eerste maal persoonlijk tot zich laat komen. Indien deze binnen deze tijdspanne zelf geen werk gevonden heeft is de persoon in kwestie al redelijk werkvreemd geworden. Moest de vdab nieuwe werklozen voor een eerste gesprek onmiddellijk tot zich laten komen, kan men sneller uitmaken welke verdere begeleiding deze nodig heeft. De standaard mails van de vdab die ze naar iedereen sturen, zullen mensen weinig tot niet tot werken aanzetten. De jobmarkt van vandaag is niet meer dezelfde als deze van 20 jaar geleden. Werkgevers vragen buiten een hogere flexibiliteit ook voldoende kennis en ervaring van hun werknemers.

    Meer bevoegdheden voor de vakbonden:
    Wie is er binnen ons land nu meer gespecialiseerd in werk dan de 3 vakbonden? Ze krijgen van de regering een mandaat om de werkloosheidsuitkering uit te betalen doch behoudt de vdab het "zoeken naar werk" exclusief binnen hun pakket van bevoegdheden. De kennis die de vakbonden de laatste 100 jaar hebben verworven is van onschatbare waarde doch doet men veel te weinig beroep op hun expertise. Zij zijn in veel kmo's en grote ondernemingen vertegenwoordigd en weten beter dan wie dan ook hoe het dagelijks leven binnen een bedrijf er aan toe gaat. De beperkte, theoretische kennis van een doorsnee vdab consulent is ook niet te vergelijken met de expertise van een vakbeweging.

    De vdab is volgens mij dan ook een nutteloos overheidsapparaat dat ons meer geld kost dan dat het uiteindelijk opbrengt en waarvan het bestuur de voeling met de realiteit al jaren verloren is. De vakbonden naar werk laten zoeken heeft ook veel voordelen voor de werkloze daar deze weer een instantie minder moet bezoeken. Een enkel dossier bij de uitbetalingsinstelling met de wettelijke controle van de rva zou serieus kostenbesparend kunnen werken, waardoor men kan investeren in de creatie van nieuwe job mogelijkheden.

    De opleidingen van de vdab:
    De opleidingen van de vdab zijn meer op aanwezigheid dan op opgedane kennis gericht. Er is een enorm aanbod aan vdab opleidingen doch geven deze onvoldoende garantie om een vaste job binnen te rijven. Werkgevers zijn wel bereid om de studenten die hieruit voortvloeien te gaan aanwerven, maar meestal slechts enkel voor de periode waar ze deze niet volledig moeten betalen. Bij een IBO contract hoeft de werkgever namelijk geen RSZ bijdragen of loon te betalen maar is enkel verplicht om een productiviteitspremie aan de werknemer te voldoen. De slimme werkgever neemt dus een goedkope arbeidskracht aan die voor het grootste deel door de werkloosheid wordt vergoed, terwijl deze alle andere taken zoals een gewone werknemer moet uitvoeren. Achter of tijdens het ibo contract van de vdab kan de werkgever ten alle tijde de overeenkomst stopzetten. Het spreekt dan ook voor zich dat deze voordelen meer dan misbruikt worden. Slechts een kwart van de IBO'ers vindt na zijn opleiding vast werk. Veel kosten voor weinig resultaat en dit in tijden waar elke euro van groot belang is.

    Wat met de oudere werknemers?
    Aan de oudere werknemers wordt binnen de vdab veel te weinig aandacht geschonken. Deels mede omdat werkgevers niet gretig zijn om hoge lonen uit te betalen. Een spijtige zaak omdat deze oudere werklozen soms een schat aan informatie op nieuwe generaties kunnen overdragen. De werkhervattingstoeslag waar 50 plussers aanspraak op kunnen maken is onvoldoende evenredig aan het bedrag dat men aan jongerenwerking spendeert. Het is dan ook geen wonder dat de meeste 50 plussers noodgedwongen van de vdab hun huisarrest moeten volgen, omdat noch de overheid, noch de werkgevers hun reële waarde voor de arbeidsmarkt kunnen inschatten. Evalueer liever het kennis domein van deze onbewerkte diamanten en kom met voordelen op de proppen die werkgevers wel zullen interesseren. Al blijft de overheid 50% van hun loon uitbetalen, dan noch is dit een serieuze vooruitgang voor de sociale zekerheid binnen ons land waarmee de bedrijven ook direct een stuk competitiever tegen hun buitenlandse collega's kunnen uitpakken. Schrijf deze mensen niet af bij de vdab, maar begeleid hun naar een job ipv hun mini en maxi-vrijstellingen te geven waardoor de vdab er hun handen vanaf trekt.

    Conclusie:
    De vdab heeft misschien goede intenties maar werpt duidelijk geen vruchten af. Door hun beperkte kennis van het bedrijfsleven zijn ze niet in staat om mensen naar een goede job te leiden. De herstructurering van de vdab dringt zich dan ook meer en meer op, omdat we gewoonweg niet buiten het feit omheen kunnen dat ze niet drastisch de werkloosheid laten dalen. Na de hervorming van de werkloosheidsuitkeringen is het hoog tijd om dit incompetent overheidsapparaat dat zichzelf de vdab noemt eens aan de tand te voelen!