Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

Hebt u een zwakzinnig, hoogbegaafd of normaal kind?

Durf de evaluatie te maken

  1. sonja
    Onze kinderen zijn onze oogappels, ze zijn de toekomst van onze familie en hebben later elk een verantwoordelijkheid binnen onze maatschappij op te nemen. Hoe hun toekomst er zal uitzien is op jonge leeftijd moeilijk te voorspellen. Hun analytische, praktische, sociaal en emotionele intelligentie zullen de basis vormen van hoe ze die rol binnen ons systeem zullen opnemen. Door de ervaringen in ons leven zullen we als mens ongeveer 3 IQ punten per 10 jaar verwerven. Doch beginnen we allemaal met een aangeboren basis. De genetische mix die elk van ons heeft meegekregen zorgt ervoor in hoeverre onze capaciteiten zullen reiken. Wie op[​IMG] geen van de eerder vernoemde intelligenties redelijk scoort zal dit naar alle waarschijnlijkheid voor de rest van zijn of haar leven doen. Het intelligentieniveau van uw kind zal diens leven dus voor een groot stuk gaan bepalen. Als ouders willen we natuurlijk altijd het beste voor ons kind, we vergelijken dan ook meestal de capaciteiten van andere kinderen om te zien in welke mate ons nageslacht voor de massa moet onderdoen of juist zal overstijgen. Of uw kind zwakzinnig, hoogbegaafd of normaal is zal voor u als belangrijk aanschouwd worden doch kunnen we elke vorm van intelligentie stimuleren zodoende dat ze de mogelijkheid krijgen om hun capaciteiten ten volle te benutten.

    Zwakzinnige kinderen:

    Kinderen die een analytische intelligentie van onder de 70 IQ halen worden als zwakzinnig beschouwd. Zwakzinnige kinderen onderscheidt men nog is in diverse groepen gaande van diep zwakzinnig met een IQ lager dan 20 tot licht zwakzinnig met een IQ van 50-69. In ieder geval hebben de kinderen achterstand met hun motorische ontwikkeling alsook zullen hun communicatieve vaardigheden aan de lage kant zijn. Het merendeel van de groep zwakzinnige kinderen hebben leermoeilijkheden en zullen over het algemeen weinig initiatief nemen om nieuwe zaken te ontdekken.

    Het spijtige van de zaak is dat veel ouders het hierbij opgeven. Ze hebben zich een idee gevormd van hoe zwakzinnig hun kinderen zijn en doen minder moeite om het kind zijn capaciteiten te verhogen. Nochtans hebben ze er veel baat bij om hun kinderen dagelijks te stimuleren. In hoeverre ze ook een achterstand opgelopen hebben blijft het nuttig om ze telkens meer te laten bijleren. Probeer zaken te zoeken om ze toch uit hun schelp te laten komen zodat ook zij hun algemene intelligentie omhoog kunnen brengen. Bekijk deze kinderen niet als ver achterstaand maar zoek naar manieren om er meer uit te halen.

    Normale kinderen:

    De grootste groep ouders brengt kinderen voort met een normaal IQ. Dit wil zeggen dat natuursgewijs deze jongeren alle mogelijkheden hebben om iets van hun leven te maken. Dit wil niet zeggen dat ze dat ook zullen doen. Vaak ontbreekt de motivatie om iets te willen bereiken of zijn de opvoedingsstijlen niet doeltreffend genoeg om tot het kind door te dringen. Daarom zou men aan deze groep van kinderen geen evident gevolg mogen geven als het op hun studies en vaardigheden aankomt.

    Ook zij moeten continu bijgestuurd worden en hebben tevens ook vaak leermoeilijkheden omdat er geen toekomstperspectief bij het kind aanwezig is. Zij hebben natuurlijk dan wel het voordeel dat ze over de capaciteiten beschikken om een achterstand in te halen. Toch is een opvolging van normale kinderen eveneens hard nodig. Negatieve sociale contacten of een erbarmelijke thuissituatie zal hun acties doen beperken waardoor ze ook niet alles uit hunzelf halen. Deze kinderen komen dan meestal later tot de conclusie dat ze beter wel verder gestudeerd hadden of beter toch maar niet dat pad hadden gekozen. Dit kon allemaal verholpen worden moest men het kind op jonge leeftijd hebben geëvalueerd en zodoende bijgestuurd.

    Hoogbegaafde kinderen:

    De meest tot de verbeelding sprekende groep zijn wellicht de hoogbegaafde kinderen. Dit zijn kinderen waarvan men op jonge leeftijd merkt dat hun capaciteiten mentaal veel verder liggen dan dat hun leeftijd representeert. Over het algemeen kunnen we zeer positief zijn over deze minieme groep kinderen. Hoogbegaafde kinderen leven namelijk langer, hebben een hogere levenskwaliteit, hebben minder kans om in de psychiatrie terecht te komen en zullen in het gros van de gevallen later een belangrijke functie uitoefenen.

    Maar het is eveneens voor deze groep kinderen opletten geblazen. Indien de ouders of schoolomgeving hun onvoldoende stimuleert zullen ze zich snel vervelen waardoor ze zelfs de moeite niet meer gaan doen om hun kunnen te doen ontplooien. Er woedt nu al een jarenlang debat over of we deze kinderen nu wel of niet naar speciale scholen zouden moeten sturen. We kunnen ze namelijk eveneens een paar leerjaren laten overslaan. Doch zou dit hun sociale omgang met anderen kunnen schaden daar ze uit een andere leeftijdscategorie komen.

    Het staat in elk geval vast dat deze kinderen ook opgevolgd moeten worden. Ze hebben in sommige gevallen zelfs intensieve opvolging nodig omdat hun kunnen telkens sneller evolueert dan bij normale kinderen. Te lang in een niet stimulerende omgeving is namelijk nefast voor hun.