Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

Hoe goed ken je iemand echt?

Doorbreek de illusie

  1. sonja
    Elke dag weer komen we in contact met een heleboel mensen. Zowel thuis, onderweg als op het werk komen we dagelijks de meest uiteenlopende karakters tegen. Ieder met zijn eigen dromen en doelen in het leven waarvan de ene al wat meer dan de andere van de sociale wenselijkheid zal afwijken. We denken veelal gelijk te zijn maar eigenlijk zijn we allen zo verschillend, dat we er in wezen niet teveel over willen nadenken. Om deze reële waarheid te onderdrukken proberen we zo veel mogelijk activiteiten op mekaar toe te spitsen. Of we nu met onze buren, collega's, vrienden of vreemden te maken krijgen; niemand zal ooit onze diepste geheimen ter harte mogen dragen. We spelen liever [​IMG]een rol in het meest fascinerende theaterspel dat we ons leven zijn gaan noemen. We gooien met prijzen naar befaamde acteurs, maar eigenlijk zijn we allemaal zo goed in het verbergen van onze eigen zelve dat niet alleen zij de titel van 'meester in de veranderlijkheid' zouden mogen krijgen. Zelfs je beste vriend of partner zal nooit ten volle zijn ware aard onthullen. De kwetsbaarheidsfactor die daarmee gepaard gaat is zodanig hoog, dat dit evenredig met hun ergste nachtmerrie wordt geassocieerd. In hoeverre heb jij de illusie opgebouwd dat je iemand echt zou kennen?

    Wie dwaalt er om ons heen?

    Onze straten en steden zijn verdoezeld met dieven, bedriegers, psychopaten en pedofielen die allemaal een andere levenshouding moeten onderhouden. Daar we er allen een zo leugenachtig leven op nahouden is het niet langer mogelijk om snel te gaan uitmaken wie nu wel en niet te vertrouwen is. Het begrip vertrouwen is trouwens een codewoord geworden voor ieder van ons dat onder bepaalde omstandigheden een gewenst gedrag tegenover een derde zal gaan vertonen. Een imaginaire vertoning is meestal voldoende om vertrouwen bij mensen te gaan opwekken.

    De media heeft ons de laatste jaren genoeg laten zien dat er eigenlijk niemand om ons heen echt te vertrouwen valt. We hebben een zodanige, egocentrische opvatting gevormd dat we niets tegen de eigen idealen zullen gaan beginnen. Zolang alles binnen ons perspectief gebeurt zullen we daar weinig tot geen problemen van maken, maar eens deze wetenschap aan het wegzinken is zal het eigenbelang terug gaan primeren. Het is dus waanzinnig te denken dat er heel wat mensen het voor ons gaan opnemen als het er echt op zou aankomen.

    Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen!

    De zonden en leugens die ons bestaan weerspiegelen nemen dikwijls een loopje met onszelf. Op den duur wordt het onrealistisch bestaan dat we tot leven willen roepen wel eens een halt toegeroepen. Zelfs de beste acteur vergeet wel is zijn tekst waardoor we vroeg of laat wel eens door de mand kunnen vallen. Op dat ogenblik zal de wijzende vinger van je omstanders laten uitschijnen dat dit gedrag onacceptabel is en dat dit bij hun als een shock is overgekomen. Netjes als we zijn bieden we dan maar onze niet gemeende excuses aan zodat de leugenachtige balans die ons bestaan vertegenwoordigt op zijn gemak kan herstellen.

    Het spreekt voor zich dat geen een van ons allemaal zonder zonde is, doch deinzen we er niet voor terug om redelijk snel een verwijtende houding te gaan aannemen. We zijn in grote mate niet verschillend met deze persoon die we zondaar zijn gaan noemen, maar toch gebiedt de sociale wenselijkheid dat we deze utopie in stand blijven houden. De zoektocht naar eerlijkheid en vertrouwen in mekaar wordt snel gestaakt eens onze eigen persoonlijkheid er mogelijke schade van kan ondervinden.

    Zoeken naar een goede omgang met mensen:

    Wie zich tussen onze maatschappij wilt mengen zal best niet teveel regels over eerlijkheid en vertrouwen tot zich moeten nemen. Het is namelijk een feit dat bijna niemand oprechtheid hoog in het vaandel draagt. We hebben wel een illusionaire leefomgeving gecreëerd maar mogen die niet al te serieus opnemen. Weet dat geen één van ons zich volledig zal openstellen, maar dat staat niet in de weg dat we onze overtuigingskracht zullen blijven gebruiken om mensen op andere gedachten te kunnen brengen. De wetten die een maatschappij van zijn leden verwacht is onrealistisch, daar dit gedrag in schril contrast staat met de genen en opvoeding die we hebben meegekregen.

    We zijn allesbehalve goden maar zijn niet bang om ons als perfecte metgezel te gaan voordoen. Wie goed met mensen wil omgaan moet er zich bewust van zijn dat we nooit echt zullen weten wat er in die andere zijn gedachten nu werkelijk omgaat. We moeten het acteergedrag met onze mensenkennis gaan ontleden zodoende we er een etiket op kunnen kleven. Met zekerheid zullen we nooit iemand anders kennen maar dat wil niet zeggen dat u zich van deze wereld moet gaan afschermen. Het is namelijk de bedoeling dat we er samen iets van maken, hoe leugenachtig we soms ook durven zijn. Geef niet toe aan haat ten op zichte van anderen daar we zelf van deze vicieuze cirkel deel uitmaken. Probeer daarentegen met deze wetenschap in gedachten om de mensheid van iets nieuws te gaan voorzien.