Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

Hoe sociaal wenselijk ben jij?

Vergelijk jezelf tov de maatschappij

  1. sonja
    We spreken dikwijls over de vrije meningsuiting en dat iedereen mag doen wat hij of zij wilt. Maar vanaf de sociale wenselijkheid niet meer gerespecteerd wordt zitten we meestal met een probleem. Er is namelijk nog altijd een onbesproken wet van de menigte die ons naar goeddunken probeert te sturen. In hoeverre dit bij u van toepassing zal zijn is nog maar de vraag. Beslissen we over alles zoals we echt willen of houden we steeds rekening met wat de maatschappij van ons verlangt? Veel mensen denken namelijk dat ze doen en laten wat ze willen maar eigenlijk is dit helemaal niet waar. Wat andere mensen van ons denken blijft bewust en onbewust in ons hoofd nazinderen zodat [​IMG]we veelal een beslissing nemen die de regels van de maatschappij zal erkennen. Indien we dit helemaal niet zouden doen worden we verstoten en behandelen ze ons als antisociaal. Mensen krijgen dan vaak een etiket opgeplakt dat beweert dat ze aan één of andere persoonlijkheidsstoornis zouden lijden terwijl dit daar niets mee te maken heeft. Accepteren we iedereen of alleen diegene die hun naar onze normen en waarden willen schikken? Wat verlangt u van de massa en wat verlangt de massa van u?

    Onze opvoeding en ervaringen:
    De opvoeding die we genoten hebben legt een eerste basis over hoe we ons als mens later zullen gedragen. Dit wordt aangevuld met de ervaringen die we gedurende ons leven hebben mogen meemaken. Mensen die alles naar hun schoot toegeworpen hebben gekregen zullen in hun latere leven niet minder verwachten. Ze interpreteren de wereld en onze samenleving namelijk zodanig dat dit voor hun normaal lijkt. Wij zeggen dan wel eens van:,, wat een verwend nest is dat" maar eigenlijk kunnen we deze persoon niet veel verwijten. Alleen de verdere ervaringen in het leven kunnen het gedrag van deze persoon nog enigszins gaan sturen. Doch houden we daar meestal geen rekening mee omdat dit niet strookt met de door ons genoten opvoeding.

    Om die reden verstaan we dikwijls niet waarom sommige mensen verschrikkelijke zaken kunnen doen. Een eerste stap in iemand te begrijpen is na te gaan van waar die komt en wat die tot nu toe al heeft mogen ervaren. Indien we deze empathie niet kunnen opbrengen heeft het totaal geen zin om mensen proberen te begrijpen. Wat wij van levensloop hebben mogen meemaken is niet altijd te vergelijken met wat een ander heeft gedaan.

    Praten met mensen werkt:
    Een subjectief oordeel vellen is makkelijk als we alleen uitgaan op hoe iemand eruit ziet of hoe die zich gedraagt. We doen het allemaal wel eens en soms wel in overdreven mate. Mensen op uitzicht beoordelen is een natuurlijk instinct waar we niet te buiten kunnen. Doch zouden we enige vorm van intelligentie aan de dag mogen leggen en op zijn minst proberen om met mensen te gaan praten. Niet alleen de mensen die we al kennen maar ook diegene waar we al een eerste oordeel over geveld hebben. Praten met mensen doet dikwijls onze ogen open gaan waaruit we zouden mogen concluderen dat eerste indrukken inderdaad niet echt betrouwbaar zijn.

    Toch maken we er ons keer op keer schuldig aan en hoewel we dit niet snel zullen toegeven weten we allemaal diep vanbinnen dat dit binnen onze aard ligt. Dit houdt natuurlijk niet tegen dat we er niet alles kunnen aan doen om toch enigszins daarmee rekening te houden. Praat daarom tegen zoveel mogelijk mensen en luister naar hun verschillende verhalen die soms een schat aan informatie kunnen herbergen. Het zijn die kleine dingen dat soms een wereld van verschil kunnen maken.

    Streven naar verschil:
    De problemen van onze wereld kunnen we enkel aanpakken als we bereid zijn om zelf de handen uit de mouwen te steken. Klagen en zagen is soms terecht maar doet de negatieve spiraal van de maatschappij enkel voortzetten. Wie over problemen praat zou ook de moed moeten kunnen opbrengen om ze aan te pakken. Het heeft anders geen enkele meerwaarde voor onze maatschappij en geen een van ons zal zich aan negativisme kunnen optrekken. Bedenk zelf plannen om er samen een betere wereld van te maken. We moeten inzien dat we nooit allemaal op één lijn zullen kunnen zitten. Daarom zijn onze overtuigingen en ervaringen veel te veel van mekaar verschillend.

    We moeten mekaar nemen hoe we zijn en de sociale wenselijkheid een nieuwe dimensie geven. Meer en meer durven openstaan naar andere ideeën en niet altijd denken dat ons gedacht het beste is. Het leven onder mekaar is geen strijd van wie de slimste is maar zou meer een erkenning mogen geven aan diegene die zijn empathisch gevoel naar een nieuwere hoogte durft te brengen. De weg naar een betere morgen hoeft niet zo moeilijk te zijn als we er voor mekaar zullen zijn, niet enkel met onze uitspraken maar vooral met onze prestaties.