Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

Is de midlifecrisis ook voor u begonnen?

Doorbreek het nu

  1. sonja
    Vanaf de leeftijd van 35 jaar beginnen we ons serieuze vragen te stellen over welk leven we tot nu toe geleefd hebben. Elke dag weer staan we voor de spiegel om te moeten vaststellen dat het leven voor ons nog niet veel betekend heeft. Naast de minder leuke bezigheden zoals werken, klusjes opknappen, voor het gezin zorgen en in ons levensonderhoud te voorzien lijkt het wel dat onze dromen van weleer voor altijd verloren zijn. Toen we juist van school kwamen namen we een eigen leven aan, één waarvan we dachten dat dit ons gelukkig ging maken maar veelal is het niet helemaal geworden wat we altijd al gewild hadden. Op jeugdige leeftijd dachten [​IMG]we nooit dat we aan zoveel verantwoordelijkheden en verplichtingen onderhevig gingen zijn. Het pakte niet altijd uit hoe we gehoopt hadden en vele teleurstellingen later dreigen we enkel in het ouder worden goed te zijn. We voelen ons een beetje als een gevangene van onze eigen creaties en zien niet altijd onmiddellijk een oplossing om van deze wanen af te raken. Soms voelen we ons wel best ok en andere keren lijkt het wel dat het ongeluk onze beste vriend is geworden. Meer en meer zien we maar één oplossing voor ons probleem, met een nieuw leven en schone lei terug herbeginnen zodat we opnieuw kunnen dromen van die dag dat al onze zorgen tot het verleden zullen behoren. De midlifecrisis is ook voor u begonnen!

    De pijn van het verleden proberen te vergeten:

    Niemands leven is 100% perfect verlopen. Zowel bij u als bij mij zijn er hoogtes en laagtes geweest en hoewel we enkel aan de positieve ervaringen willen terugdenken mogen we ook wel is juichen dat we al zoveel teleurstellingen overwonnen hebben. Het leven gaat nooit zoals we plannen, telkens weer opnieuw zorgen onvoorziene omstandigheden ervoor dat we onze visie op het leven zullen moeten herzien. Na ettelijke malen te proberen geven we dikwijls op met de schamele troost dat het voor ons niet heeft mogen zijn. Sommige mensen geloven dus echt dat geluk niet voor hun is weggelegd terwijl we allemaal goed genoeg weten dat we daar helemaal zelf voor kunnen zorgen.

    Onze dromen staan nog maar op een laag pitje en eigenlijk willen we daar zelfs niet meer aan terugdenken. De tijd waarin we het gingen maken is voorbij terwijl we klagend opmerkingen maken dat het leven helemaal niet eerlijk is. Hopelijk vergeten we snel die droom dat nooit gelukt is maar dat is niet zo eenvoudig als we wel denken. Proberen vergeten is verloren energie daar de droom een deel van onze eigen persoonlijkheid vormt. Geen dromen meer hebben is als doodgaan terwijl u nog leeft!

    Het zoeken naar een tweede jeugd:

    Mensen in een midlifecrisis zijn vooral op zoek naar een tweede jeugd. Hoewel we niet meer het lichaam van een achttienjarige bezitten willen we wel het leven ervan gaan leiden. We zoeken vooral naar zaken die we vroeger nooit gehad hebben en waarvoor we nu wel de nodige middelen beschikken. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat mannen een nieuwe sportauto gaan kopen terwijl die volledig nutteloos lijkt en dat vrouwen hun lichaam voor een grondige beurt naar de plastische chirurg sturen. Vaak geeft men de huidige partner ook de fout waarom het eigen leven zo is tegengevallen.

    Want zelf hadden we het toch altijd prima voor elkaar maar door de interferenties van onze partner is ons leven in een neerwaartse spiraal terecht gekomen. Zo'n idiote gedachten zijn eigen aan een midlifecrisis doch zijn ze nauwelijks onderbouwd. We zijn nog altijd zelf verantwoordelijk voor ons leven en kunnen anderen dan ook moeilijk de schuld geven waarom het allemaal niet naar plan is verlopen. Uw jeugd is voorbij en zal nooit meer terugkomen, wat u ook zegt of wat u ook doet kan de jarenteller niet doen terugdraaien. Als u veel negatieve evoluties aan uw leven linkt bent u de enige die er iets zal aan kunnen doen. Dit wilt echter wel niet zeggen dat we daarmee alle realiteitsgevoel moeten negeren.

    De oplossing!

    De remedie om de midlifecrisis te bestrijden is vrij eenvoudig. Het enige wat men moet beseffen is dat men op een correcte manier wilt veranderen, dat men zich niet meer als een puber wenst te gedragen maar als een volwassene oplossingen voor zijn of haar problemen zal zoeken. Kijk na waar het in uw leven schort en zoek onmiddellijk een antwoord op uw vraag. Noch uw partner of uw kinderen zijn de reden waarom u het eigen leven hebt moeten opgeven.

    Dit hebt u zelf gedaan en het lijkt dan ook maar normaal dat u vanaf nu de geschikte weg zal willen volgen. Het verleden is gebeurd en daar zal u nooit meer iets aan kunnen veranderen. We kunnen alleen maar evalueren wie we vandaag zijn en wat we met de ons nog resterende jaren willen gaan doen. Geen andere partner of luxe-goed zal u daarmee kunnen helpen. Wees eerlijk met uzelf en durf te erkennen waar het scheef is gelopen zodat u vanaf nu niet meer zal wachten of lanterfanten maar u alleen nog door actie zal laten leiden.