Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.
  2. Beste leden,

    Op 31/10/2017 stoppen we met dit forum. Vergeet dus zeker niet je persoonlijke info te checken en misschien te kopiëren. Wij danken alle leden voor hun bijdragen en wensen hun alle goeds toe.

    Mvg,

    Het relatieforum team

    Ontzet Notitie

Kinderen straffen, wat werkt er nu eigenlijk?

Ontdek de psychologie van een kind

  1. sonja
    Onze kinderen zijn onze oogappels. Ze zijn het verlengde van ons zelve en we zien ze dan ook doodgraag. Maar kinderen blijven kinderen, waardoor ze op bepaalde momenten niet altijd het gewenste gedrag zullen uitstralen. Door de jaren heen zullen ze ook meer en meer hun eigen karakter gaan vormen wat niet altijd met onze waarden en normen zal stroken. Het is dus essentieel dat wij als ouder onze kinderen de best mogelijke opvoeding gaan geven. Als we op het einde van de rit gefaald hebben zullen we enkel onszelf kunnen verwijten. Hoewel we niet voor alle gedrag dat ze op latere leeftijd gaan uitoefenen verantwoordelijk kunnen zijn is er toch veel waar we toch vat op hebben. Om ze enigszins te kunnen sturen zullen we ons soms moeten gaan beroepen op straffen. Verschillende studies [​IMG]hebben namelijk aangetoond dat het geen zin heeft om onze kinderen maar te laten doen want dan stellen we ze open tot meer en meer ontucht. We zullen dus ergens een balans moeten vinden tussen wat aanvaardbaar en effectief is. Straffen heeft dan ook enkel nut als we weten waar we mee bezig zijn. Hieronder bespreek ik dan ook graag voor u wat u wel en niet zou moeten doen.

    Waarom straffen we?
    Het straffen van een kind doet niemand graag. We hebben er als ouder geen plezier in om onze kinderen te moeten straffen. Doch begrijpen we ook dat het soms niet anders kan, zoals bij alles in de natuur moet er telkens één de leiding nemen zodat de groep gestuurd kan worden. Het is dus de bedoeling dat we het ongewenst gedrag van onze kinderen gaan bestraffen zodat ze eruit leren en dit in de toekomst niet meer gaan doen. We hebben 3 manieren om te straffen: de positieve straf, de negatieve straf of de dreigende straf. Elk van deze methoden kan effectief zijn zolang we ze maar consistent gaan uitvoeren. Dan wel en dan niet zal uw kind bij zijn opvoeding niet helpen. Het kind moet het verschil leren kennen tussen wat mag en wat absoluut niet mag.

    De positieve straf:
    Sinds oudsher praktiseren we de positieve straf bij kinderen en volwassenen. Hierbij gaan we aan het kind laten zien wie meester is en naar wie ze ten alle tijde zouden moeten luisteren. Onder de positieve straf verstaan we harde woorden, roepen, met de vinger wijzen en slaan. Hoewel deze manier van straffen al duizenden jaren gebruikt wordt zou ik niet aanraden om uw kinderen op deze manier op te voeden. U zal er in het begin alleszins resultaat mee ondervinden omdat uw kind gewoonweg bang van u begint te krijgen maar naargelang de tijd vordert zal dit minder en minder het geval zijn. Dezelfde hand waarmee u geeft, gebruikt u trouwens ook om hem of haar te meppen. Niet echt een goede basis om later op verder te bouwen. De harde hand van vroeger blijft dan ook beter een eigenschap van het verleden, één waar we ons vandaag de dag zeker niet meer moeten aan spiegelen.

    De negatieve straf:
    Met een negatieve straf gaan we geen dreigende of agressieve houding tov het kind gaan aannemen. De bedoeling van een negatieve straf is om een aangename stimulus van het kind te gaan wegnemen zodat het zelf gaat ondervinden dat zijn of haar gedrag negatieve gevolgen heeft. Deze strafvorm wordt dan ook in de meeste scholen toegepast. Als het kind ongewenst gedrag vertoont zal het niet langer deel mogen uitmaken van bv. het klasgebeuren. Men gaat het kind even afzonderen zodat deze beseft dat hij of zij in de toekomst zich maar beter anders zal moeten gedragen. Thuis kunnen ouders bv. het spelen met vrienden voor een tijdje verbieden of kunnen ze bv. de gsm of computer van het kind weghalen. Alles is goed genoeg om het kind te laten beseffen dat het getoonde gedrag onacceptabel is en zodoende bestraft zal worden.

    De dreigende straf:
    De dreigende straf is vaak nog de meest effectief bevonden straf van allemaal. Hierbij gaan we dreigen met wat er zal gebeuren als het kind toch besluit om zijn ongewenste gedrag verder te zetten. "Als papa dit gaat zien ga je er niet goed van zijn", kan vaak meer doeltreffender zijn dan eigenlijk iets te doen. Maar kinderen zijn niet dom en weten ook gauw wanneer je woorden nog maar weinig betekenis hebben. Daarom kan je de dreigende straf beter met de negatieve straf gaan combineren zodat het kind weet dat je niet enkel loze woorden zit uit te kramen.

    Waarom positieve straffen niet werken?
    Positieve straffen werken hoogstens een paar keer tot op het moment dat het kind er aan gewoon geraakt is. Een mep geven kan de eerste keren wel hard bij het kind aankomen maar na verloop van tijd zal het kind dat niet meer als zo erg beschouwen. Daarom gaan ouders bij positieve straffen altijd een stukje verder tot ze op het punt gekomen zijn dat het geheel wel eens kan escaleren. Om hetzelfde effect te behalen zal men dus steeds krachtiger moeten optreden waardoor sommige ouders hun krachten niet langer onder controle houden. U zal wel verstaan dat dit zowel voor u als het kind niets dan negatieve gevolgen zal veroorzaken.

    Hoe consequent bent u?
    Het grote probleem bij ouders is dat hun straffen niet consequent zijn. Bij eenzelfde gedrag straffen ze de ene keer wel en de andere keer niet. Zo is het voor het kind onmogelijk om goed van kwaad te kunnen onderscheiden waardoor uw straffen geen enkel effect meer zullen hebben. Als je straft moet je dit elke keer opnieuw bij hetzelfde ongewenste gedrag doen. Na ze iets fout doen zou u onmiddellijk moeten straffen. Zo worden ze geconditioneerd om dat ene niet langer te gaan doen. Ze hebben er namelijk alleen negatieve ervaringen mee.

    Beloon enkel bij gewenst gedrag!
    Ouders maken zich dikwijls schuldig door na de straf het kind te zeggen hoezeer het ze wel spijt of dat ze dit liever niet hadden gedaan. U hoeft zich na het straffen niet te excuseren! Geef uw kinderen ook geen snoepje of ander leuks omdat ze nu braaf zijn. Door u te excuseren voor het kind zal het op den duur leuke ervaringen met straffen gaan associëren waardoor de situatie van kwaad naar erger zal gaan. Beloon daarentegen alleen als ze echt braaf zitten te spelen of wanneer ze op eigen initiatief aan hun huiswerk beginnen. Laat een straf een straf zijn en probeer alleen een positieve bekrachtiging te geven als ze zelf iets goed doen. Kinderen zullen anders hun negatieve gedrag met een vorm van aandacht gaan associëren waardoor het voor hun als een spelletje zal werken.

    Breng tijd met uw kinderen door:
    Voldoende tijd met uw kinderen doorbrengen lijkt als een evidentie maar toch gebeurt dit in het algemeen veel te weinig. Veel ongewenst gedrag is dan ook een voortvloeisel omdat het kind gewoonweg weinig tot geen aandacht krijgt. Doe elke dag iets met uw kinderen, u zou minimaal een uurtje met uw kinderen moeten spelen zodat de band tussen ouder en kind verder opgebouwd kan worden. Moeilijke kinderen zijn vaak het resultaat van het geven van te weinig aandacht waardoor ze later ook meer kans hebben om een persoonlijkheidsstoornis te gaan ontwikkelen. Doe leuke dingen met uw kinderen, voor hun bent u een God, geef ze dan ook wat ze nodig hebben.