Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

Kunnen we de wereldproblemen oplossen?

Begin bij jezelf

  1. sonja
    Sinds het ontstaan van de mens op onze aardbol hebben we steeds moeten kampen met de grote problemen die het met zich meebracht. Wij mensen zijn een speciaal ontwikkeld ras dat tot de meest opmerkelijke zaken in staat zijn. Zolang we onze gedachten kunnen sturen lijkt niets langer onmogelijk. Bij het verstrijken van tijd hebben we geleerd dat we niet alleen zaken of dromen konden realiseren maar dat we ze ook door onze verkeerde aanpak konden vernietigen. De wereld die we vandaag kennen is ons ooit op een ongerepte manier toevertrouwd geweest. Het staat buiten kijf dat we fantastische zaken hebben gerealiseerd maar na duizenden jaren hebben we nog steeds geen evenwicht kunnen vinden met het ons overhandigde goed. Andere bewoners zoals[​IMG] dieren, planten en insecten hebben dat wel gedaan. Ergens hebben zij elk hun plaats in deze wereld geclaimd zonder er misbruik van te maken. Men zou nochtans denken dat een ver gevorderd intellectueel ras als het onze wel beter zou omgaan met wat ze gekregen hebben. Het is dan ook een spijtige zaak te moeten vaststellen dat vele mensen zelfs nog niet door hebben dat we fout bezig zijn. Als er dan een tsunami, orkaan of ander natuurlijk kwaad komt overwaaien denken we dat God het op ons gemunt heeft terwijl we zelf door ons lak aan verandering hiervoor hebben gezorgd. Waar hebben we de pedalen verloren? Van welk punt in onze rijke geschiedenis is het fout gelopen? Hoewel we in elke tijdsperiode verkeerde beslissingen hebben genomen is het merkwaardig dat tijdens de laatste 100 jaar ons ongewenst gedrag in een stroomversnelling is gekomen. We leven meer en meer apart waardoor we alleen nog langs onze gsm of internet lijken te communiceren. Voor de kleinste afstanden gebruiken we de meest vervuilende machines en het lijkt wel of we er een sport van maken om nog meer onverwerkt afval op de wereld die ons heilig zou moeten zijn los te laten. Alles wat we mogen doen wordt beslist door politici die soms helemaal niet verkozen waren en die door allerhande procedures goede voorstellen van anderen kunnen vertragen of stoppen. We leven in een kapitalistisch systeem wat op zich niet slecht is mochten we de rijkdom die ons gegeven is op een eerlijke manier kunnen verdelen. Onze fabrikanten maken producten die met opzet in de toekomst herstellingen zullen nodig hebben. Oorlogen worden op basis van religie, macht of rijkdom gevoerd om mensen die al veel bezitten nog meer te geven. Tegen alles en iedereen willen we superieur overkomen terwijl alleen samenhorigheid de wereld zal kunnen redden. Wanneer gaan we eindelijk is inzien dat we niet goed bezig zijn? Dat de wereld niet rondom ons draait maar dat wij de eer hebben gekregen om er deel van uit te maken. Wat is er nodig om de mens te veranderen?

    Zij die in oorlog zijn met anderen zijn niet in vrede met zichzelf:

    Duizenden jaren zijn voorbij gegaan en nog steeds zijn we niet tot het besef gekomen dat door oorlog te voeren alleen maar verloren wordt. Door emoties maken we beslissingen die al het leven van miljoenen mensen gekost hebben. In de naam van God, Allah of Jehova bombarderen we landen omdat ze onze godsdienst of denkwijze niet willen overnemen. Door de beslissing van dictators, presidenten en koningen is er al veel onnodig bloed gevloeid. Als het niet door Godsdienst gedaan kan worden zal andermans geld, voorraden of gedachtengoed onze ogen wel verblinden. Alles is goed genoeg om de gewone man in de straat te laten geloven dat we niet anders konden. Dat we onze beslissing al op voorhand betreuren staat niet in de weg om ze toch uit te voeren. Door deze oorlogen te blijven voeren draait er een oorlogsindustrie die onze landen of staten woekerwinsten opbrengen. We geven meer uit aan oorlogen dan aan het proberen vinden van remedies die ons ras kunnen uitroeien.

    De aarde biedt voldoende om ieders behoefte te bevredigen maar niet ieders hebzucht(Mahatma Gandhi):

    Onverdeeldheid tussen mensen wordt met de dag groter. De garde van de 10% rijksten bezitten samen 85% van de wereld haar rijkdommen. Het is dus niet overdreven om te zeggen dat er werkelijk iets mis is met de gang van zaken binnen ons kapitalistisch systeem. Elke 6 seconden sterft er ergens op deze wereld een kind aan honger terwijl er op een ander deel rijken nog rijker worden. Is het leven van een persoon dan niet belangrijker dan wat geld? De grootte van iemands portefeuille lijkt wel belangrijker dan het leven van iemand anders. Waarom moeten we nog meer geld, middelen en goederen hebben als we al reeds meer dan voldoende bezitten? Het is verkeerd om te denken dat succes staat voor het verkrijgen van een hoger ego. Succes staat voor het helpen van diegene die het moeilijk hebben. Want kan iedereen echt tot de top van de 10% rijksten in de wereld geraken? We kunnen aannemen dat motivatie, wilskracht en een goed plan veel kan creëren maar wat met diegene die op een plaats geboren zijn waar niets van dit alles ook maar iets uitmaakt? Waar het woord overleven op leven primeert? Ik denk dat deze mensen nog meer kans hebben om de loterij te winnen waaraan ze nooit hebben kunnen deelnemen.

    Hoe meer de slachtoffers betalen, hoe meer zij schuldig zijn. Hoe meer zijn ontvangen, hoe minder zij hebben. Hoe meer zij verkopen, hoe minder zij krijgen(Eduardo Galeano):

    Overfacturatie is niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. We betalen niet langer de prijs wat een dienst of product waard is maar rekenen af met het gedachtengoed van de verkoper. Als we een factuur in onze bus krijgen betalen we altijd meer als we gedacht hadden. Verkopers hebben zelfs de intigriteit niet meer om op voorhand een prijs te laten geworden waardoor we achteraf het gelach kunnen betalen. Hier weer krijgen we geen faire rekening gepresenteerd maar moeten we de dromen van diegene die het ons aanbiedt gaan voldoen. Het festijn der overfacturatie heeft zo'n sneeuwbaleffect dat we de gevolgen voor de toekomst reeds vandaag al aan het betalen zijn. Prijsafspraken binnen monopolistische organisaties zorgen ervoor dat we maand na maand de kas van de rijken zullen aanspijzen. Door op grote schaal onverwachte kosten te verzoeken wordt ons leven een zoektocht naar geld om de hebzucht van anderen te kunnen betalen.

    Velen denken dat ze vrij zijn. Het is de vrijheid van de onverschilligheid(Georges van Acker):

    Zolang onze onverschilligheid gevoed wordt zal er iemand de prijs voor moeten betalen. Iedereen kijkt naar de wereld op een andere manier doch kan een blinde de problemen van de wereld aanschouwen. Waarom zijn we dan zo onverschillig tov onze medemens? Waarom kan een zorg ons pas iets schelen als het over onze eigen problemen gaat? Het belang van ons eigen ego primeert dikwijls op het algemeen welzijn van onze populatie. Hoe onverschillig kan iemand zijn terwijl er naast hem iemand ligt te creperen? Doch gaat het ons makkelijker af als ze daadwerkelijk te helpen. Wanneer gaan we is inzien dat we samen de problemen van de wereld wel degelijk kunnen aanpakken? Dat ons doel waarom we hier zijn niet in tegenstrijd met dat van onze naasten kan bewerkstelligd worden. Wie zet de stap naar een betere morgen alvorens Moeder Natuur ons nog is een lesje zal leren? Mensen zijn geen alleenheersers, het zijn enkel onze zondige gedachten dat deze illusie probeert te verheerlijken. Door mensen met de verkeerde intenties te blijven volgen zullen we allen alleen maar blijven verliezen.