Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

Omgaan met je ouders

Ouder en kind door de jaren heen

  1. sonja
    We stammen allemaal ergens vanaf. Ergens op deze planeet heeft jaren geleden een vrouw en man besloten om jou te verwekken. Deze twee personen hebben een belangrijke taak op zich genomen. Ze engageerden zich namelijk om jou te willen opvoeden, een beslissing die waarschijnlijk over enkele nachten ijs is gegaan. Hoewel er ook veel onbewuste zwangerschappen voorkomen zal het merendeel zich toch bewust achter het idee van een kind te krijgen hebben gezet. De eerste jaren zijn dan ook meestal fantastisch voor deze ouders. Ze zien hun kleine bengel van een verrimpelde baby tot een meer geëvolueerde mens ontwikkelen. Hoe meer de jaren verstrijken, hoe meer hersenactiviteit er aan de zijde van het kind begint te ontspruiten. Het kind vormt een eigen karakter en zal zich enkel van opvoeding en directe waarnemingen een voorlopig beeld van goed en kwaad kunnen schetsen. Meer en meer begint deze nieuweling een eigen persoonlijkheid te kweken welke tevens ook zijn behoeften en verlangens zal moeten verdedigen. Dat deze niet altijd met het ouderlijk gezag zullen overeenstemmen spreekt voor zich. Hierdoor beginnen de eerste frustraties tussen ouder en kind meer opvallend naar voor te komen. De ouders verliezen namelijk wat grip op hun kind waarbij ze niet altijd goed weten wat ze daarmee moeten doen. Eens kinderen van huis zijn wordt het voor de beide partijen nog moeilijker. Omdat jullie niet meer onder hetzelfde dak wonen zullen jullie beiden met andere personen en gevoelens rekening moeten houden. Hoe gaan we nu het best om met onze ouders eens we van huis verdwenen zijn?

    Je blijft altijd het kind van je ouders:
    Wat er ook gebeurt, voor hun blijf je altijd hun kind. Zij hebben een natuurlijke drang om je zelfs na de onafhankelijkheid te blijven steunen in alles wat je doet. We zeggen al is gauw dat ze hun met dit of dat niet moeten bemoeien maar eigenlijk kunnen ze daar helemaal niet aan doen. Iemand die zelf kinderen heeft zal dit ook veel makkelijker begrijpen. Een goede ouder blijft zijn kind gedurende zijn of haar hele levensproces volgen. Dit betekent niet dat je alles zomaar moet toelaten maar een eerste besef waarom ze jou soms zoveel lastigvallen is dan ook meer dan begrijpbaar. Begrijp ook dat als jij je niet fysisch of mentaal goed voelt ze daar ook voor jou willen zijn. Ze hebben misschien niet altijd dezelfde opvattingen als jij maar soms is de steun die ze geven nog meer belangrijk dan al de rest.

    Er blijft altijd een leeftijdsverschil tussen jou en je ouders:
    Er is meestal een leeftijdsverschil van zo om en bij de 20 jaar. Dit betekent dat zoals je wel zal weten je ouders uit een heel andere tijd komen. Het is dan ook verstaanbaar dat ze niet altijd mee zijn met de laatste ontwikkelingen van onze tijd. Heb daar begrip voor en probeer ze dan ook zoveel mogelijk te steunen. Zij hebben de zorg van jou jaren op zich genomen, het minste dat je kan doen is hun dan ook waar mogelijk te begeleiden. Ze zullen dus niet altijd begrijpen dat tegenwoordig niet iedereen meer moet trouwen of dat kinderen krijgen ook door een ouder alleen kan gebeuren. Hun opvoeding heeft hun andere waarden en normen geleerd dus is het niet altijd gemakkelijk om die van de de dag van vandaag te kunnen aanvaarden. Jullie hoeven het trouwens niet altijd over alles en nog wat eens te zijn, iedereen heeft zijn eigen doelstellingen en alleen de persoon zelf kan voor zijn hart spreken.

    Laat de digitale wereld uw beste vriend zijn:
    Facebook, twitter en Google+ zijn er gekomen zodat we allemaal van op afstand toch het gevoel hebben dat we bij mekaar zijn. Laat deze technologie dan ook in uw voordeel spreken. Wanneer je op één van deze online communicatie platformen updates achterlaat zijn ineens al je vrienden op de hoogte van je recentste activiteiten. Waarom zouden we dit alleen bij vrienden laten? Door onze ouders toe te voegen hebben ze ook een beetje het gevoel dat ze weten wat er in je wereld omgaat. Daardoor zullen ze je waarschijnlijk niet zoveel meer lastigvallen. Een win-win situatie die heel wat ruzies zoals ,,je laat nooit eens wat van je horen'' kunnen voorkomen. Maak wel regels wat wel en niet kan, als jij niet wilt dat ze over heel het internet verspreiden hoe lief je wel bent moet je hun dat ook durven zeggen. Het is geen schande om hun duidelijk te maken dat internet door vele personen waaronder je werkgever kan gelezen worden!

    Vraag geregeld is de mening van je ouders:
    De grootste angst van ouders is dat je helemaal zonder hun zal kunnen. Hoe minder je hun bij je leven betrekt, hoe meer ze dat gevoel zullen hebben. Een goed truukje om je ouders tevreden te houden is door ze dikwijls om hun mening te vragen. Niet dat die er altijd veel zal toedoen maar hun het gevoel geven dat hun opinie belangrijk voor je is kan jullie ouder-kind relatie alleen maar ten goede komen. Je mag gerust eens zeggen dat bepaalde zaken niet onder hun bevoegdheid zullen gebeuren maar scherm je niet teveel van hen af. Het blijven je ouders en ouders willen gewoon het beste voor je. Apprecieer hun mening en ga niet over alles gaan discussiëren. Uiteindelijk beslis jij toch wat er zal gebeuren, wat ze ook zeggen, de eindbeslissing ligt bij jou.

    Vergeet de belangrijke gebeurtenissen niet:
    Het ligt misschien voor de hand maar toch zijn er veel kinderen die vergeten om geregeld hulde aan hun ouders te brengen. Ze zullen je wijsmaken dat het allemaal niet hoeft dat je met kerstmis of pasen eens langskomt, maar diep vanbinnen willen ze niets liever. Vergeet deze belangrijke momenten in hun leven dan ook niet. Zeker als er kleinkinderen zijn zullen ze dat meer dan ooit kunnen appreciëren. Koop eens een bloemetje of een fles wijn voor ma en pa wanneer je ze onverwachts een bezoekje gaat brengen. Het zijn de kleine dingen in het leven die het hem meestal doen doch vergeten we dikwijls om ze toe te passen. Vergeet nooit dat je ouders hebt want er komt een dag dat je afscheid van ze zal moeten nemen en dan heb je niet altijd tijd genoeg om nog eer aan ze te brengen. Wat er ook gebeurt, ze blijven je ouders en het is onze taak als kind om ze daarvoor te blijven waarderen. We hebben niet altijd dezelfde gedachten maar diep vanbinnen stroomt er wel hetzelfde bloed door onze aders.