Google+
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies. Leer Meer.

Onze klassemaatschappij

Kunnen we er afstand van nemen?

  1. sonja
    Als ik zo even op straat rondkijk valt het me onmiddellijk op dat we nog niets veranderd zijn tegen pakweg 2000 jaar geleden. We zijn misschien innovatief op het gebied van nieuwe technologieën die ons dichter bij mekaar moeten brengen maar zitten nog altijd in een klasseysteem verweven. Sommigen vinden dat ze tot een bepaalde elite zouden moeten behoren. Dat ze hun niet met het gewone volk zouden mogen associëren. De gelijkheid die we zouden moeten nastreven vervalt dan ook dikwijls in een ongelijke verdeeldheid. Terwijl de ene alles heeft kan de andere zich met moeite voeden. Allemaal jagend op dat ene ding, geld! Geld hebben staat dan ook gelijk met een betere klasse, geen geld hebben staat met geen enkele klasse gelijk. Blijkbaar vinden [​IMG]de meeste mensen de grootte van iemands portefeuille nog steeds belangrijker dan de persoon zelf. Waarom moeten we alles toch zo ongelijk verdeeld laten verlopen? Waarom zou de ene klasse boven de andere moeten staan? Zijn we als mens dan niet allemaal hetzelfde? Het opgeven van ons klassesysteem zou dan ook een eerste belangrijke stap naar onze toekomst moeten zijn. Maar kunnen we dit? Kunnen we ons ego opzijzetten zodat iedereen gelijke kansen zou kunnen krijgen? Dat iemand niet op zijn status afgerekend zou worden maar men eerst naar de persoon in kwestie zelf zou zien. Wat vinden we toch zo interessant om aan iedereen een label te geven?

    Gelijk=Ongelijk?

    We leven op een wereld waar iedereen gelijk zou moeten zijn. Alhoewel dit een mooi theoretisch gegeven is slaat de werkelijkheid de bal volledig mis. We kennen de rijken, middenklasse en armen binnen onze maatschappij. Volgens sommigen zou dit na verloop van tijd in juist arm en rijk kunnen transformeren. Van een gelijke kansenbeleid valt er dan ook nergens ter wereld iets terug te vinden. Hoe meer geld men bezit, hoe meer kansen je krijgt. Als een arme burger voor piloot wil gaan zal de kostprijs van zijn leerplan onmogelijk te betalen zijn.

    Hoe zeer deze arme burger ook voor de job geschikt zou zijn maakt niet uit, zonder geld zal je per direct naar huis gestuurd worden. Dit betekent dat we nog liever een oncapabele, rijke medeburger met onze vliegtuigen zouden laten vliegen dan iemand die geknipt voor de job is. Geld is niet belangrijk maar we doen er wel alles aan om het belangrijk te maken. Hoe kunnen we deze ongelijkheid blijven steunen met de wetenschap dat het allemaal om de afkomst gaat. Hier of in Afrika geboren worden zijn dan ook twee totaal verschillende werelden. Terwijl wij van eten, educatie en verzorging kunnen gebruik maken zal een kind in Afrika deze luxe waarschijnlijk nooit kunnen meemaken. Waarom is er zo'n drang om titels in stand te kunnen houden terwijl we weten dat dit ons enkel van mekaar doet scheiden.

    Waarom het blauw bloed laten verder bestaan?

    De adelmaatschappij is een eeuwenoud principe dat iemand of een bepaalde orde op afkomst kan bevoorrechten. Terwijl onze koning steeds speecht om ons allen dichter bij mekaar te brengen is hij zelf koploper in het creëren van verdeeldheid binnen ons land. Hij staat met zijn titel van Sire dan ook als hoogste binnen de adelijke orde. Een orde waarbij sommigen door prestaties in het leven kunnen toetreden maar het merendeel nog steeds door hun familiegeschiedenis als belangrijker worden beschouwd. Het probleem zit hem dan ook in het feit dat de gelijkheid der mensen hier helemaal niet wordt gepredikt. In tegendeel zelfs, men voelt zich door toedoen van zijn titel als een invloedrijke persoon die boven alle gewone mensen zal staan. Niet echt een uitgangspunt om fier over te zijn!

    Leer jij wat ik leer?

    Zelfs op het gebied van onderwijs zijn we koplopers in het anders zijn. Kinderen met minder financiële middelen gaan naar minder betekenisvolle scholen. De rijkere jeugd gaat daarentegen naar de beste scholen die het land te bieden heeft. Als we al onze kinderen als gelijk beschouwen, waarom kan ons onderwijssysteem dan niet voor iedereen hetzelfde zijn? Verdient een rijker kind een beter onderwijssysteem? U zal gauw nee knikken maar onze klassemaatschappij denkt daar duidelijk anders over.

    Onze kinderen zullen dan ook nooit in dezelfde klas als de kinderen van adel zitten. Hoe kunnen we dit verschil blijven verdedigen zonder zelf is in de spiegel te zien? Ons systeem zal enkel veranderen als wij ook echt willen dat het zal veranderen. Niemand zou als minderwaardig moeten beschouwd worden. Het is enkel door onze talenten te bundelen dat we ooit ergens zullen geraken. Bescheidenheid zou dan ook in ons geheugen als meest belangrijke eigenschap moeten gegrift staan.

    In wat zou onze maatschappij dan moeten veranderen?

    Onze maatschappij is vooral op verdeeldheid gebaseerd. Waar de ene niet veel mag/kan doen zal de andere alle kansen worden toegeworpen. Een eerste stap in de goede richting zou dan ook onze titeltjescultuur mogen afschaffen. Het is door onszelf belangrijke namen toe te kennen dat we ons met de illusie van meer als een ander te zijn gaan associëren. Waarom kunnen we elkaar niet als gelijken gaan beschouwen? Waarom is het zo moeilijk om geen enkel van ons boven de andere te plaatsen? Zijn we dan zo verslaafd aan ons God complex dat we de belangrijke zaken in het leven uit het oog verliezen? We zijn niet meer als een ander en zullen dat ook nooit zijn. Onze kracht zit hem enkel in de samenhang van allen op aarde. Sociale media, websites en het internet zullen ons dan ook niet dichter bij mekaar brengen als we mekaar niet als gelijken zullen kunnen beschouwen.